Siyamək Səbri Өvvөlki   Sonraki Jurnal 2006N2 Ozan Təbrizli Lay-lay Adı gələn kimi Dünənki xatirə kimi Dadı damağımızda sanki Təcrübədən dəm vururuq Özləm duyğusunu Elə canlı yaşayırıq ki.... Beşiyi belə unutmuşuq Lay-lay kimin yadındadır? Uşaqları qısqanırıq Həm də yaman qısqanırıq Mənim uşaq dünyamda Arzularını aramasın Deyə Anama lay-lay deyəcəm Ona bunu yaşadacam Lay-lay Anam lay-lay Dərdli Anam lay-lay Oyanıbda xatırlama Itirdiklərini Lay-lay Yad yurd , yad oba Qürbəti yazmaq istədim, Kəlmələr evdən danışır! Musiqiyə yalvararkən, Bir Saz duydum birdə Kaman! Boyalar hamsı bənzərdir, Qürbətə mən nə rəng verim? Xırdaca bir Qarandaşım Baxçadan canlı xatirə Məhləmizi xatırlayıb Rəssamları yansıladım Uşaqları gormədikdə, Goz yumanı soraqladım Artıq oyun dəyişilib Goz yuman ac qalırmış Hamsı birdən gizlənir, Yoxsulluüun ac gozündən Nə məktəbdə nə məhlədə Namərdoğlu aman vermir Aman vermir, aman vermir... *** Oz adımla sevirəm Sevirəm diyəbilsəydim Gizlənib yolun üstə Tikanlı çiçək atmazdım Gorərsə sevinərəm Gorməssə canı yansın. Deyə sir saxlamazdım Yerəbaxandır dedilər Yoxsa quyu qazardım Hündür kaktüs əkəcəm Küçəsinin sag-soluna PS: Başqa sozüm yoxdur. *** Yaşam Çayı tərs üzməkdir Axışıyla apardığ Həmişə olülər olub Dəniz dərin yalandır Nə axar Nə yaşadar Soyqırımın sonucudur Altındakı Qaralmış qan *** Çox fərqliydi Maraqlı, həm də qorxuncdu Marağm qorxumu sakitlədi Tanımaq istəyirəm deyə Eşqinə düşdüm Artıq tanımaq şansım yoxdur! Mən sadəcə yiyələnmək istədim Buna çatmadıqcan Nifrət ocağm alovlanırdı Vaxtında tanısaydım Marağm sönəcəkdi Adi bir varlıq gorəcəkdim onu Ən boyük dərd Hamını tanımaqdır Artıq sevəbilməssən *** Yenə gec qaldım Ürək Limanı bom boşdu Sən Inam uçagilə uçmuşdun Mən səni düşünərkən Kaşki gecikməyəydim Limanda buluşub Uçağ qaçırtmayaydım ...Deyə ozümü qınayıram Əgər gecikməsəydim Səni Limanda sevəcəkdim Gözdən itənəcən Izləyib Düşünəcəkdim ...Səni düşünməkdəyəm hələ də Sən sevilməyi səvdin Mən başadüşülməyi Düşünməklə bitən deyilsən Yenə də gec qaldım...