|
Sevinc Çılğın Өvvөlki SonrakiJurnal 2006N2 DƏHŞƏT Kimsə çaıırır diksinib ayılan var – saat 7. Qırıq bir güzgü önündə qəşəng bir qız... üz-gözündə su damlası. Salam Boylanıram ətrafıma— kimsə yox. Siyahıdan oxuyurlar: Filankəs Kimsə yerimə deyir:– Burda Masanın üzərində bulaşıq boşqab, çəngəl Süfrədə çörək qırıntısı... Üstəgəl, televizorun dəyişir kanalları. Kimsə yol gəlir... Kimsə yol gedir... Içi boş otaıın qapısı döyülür— Dostlarıdır çatır qulaııma. Kimisə kimsə telefona çagırır, Kimsə hardasa gözləyir. Kiminsə bu gün şeri var, şəkli yox bir qəzet səhifəsində. Kiminsə ürəyi çırpınır nəfəsindən bilinir qaça-qaça. Bəzən xorultu başına alır bu evi. Daha bir günə yol gedən var hər kəs bilir. Mən bilmirəm. Boıula-boıula qışqırmaq istəyirəm: -Ey! Insanlar! Bu nə həngamədir?! Mən yoxam... Yox olmuşam! Dəli olmusuz – nədir?! AILAMALIDIR, HƏ? Çarəsiz gecələrin birində atmaq istəmişdin özünü yarıaçıq pəncərəndən, yadında? Sonra mən gəlib durmuşdum gözünün qabaıında sarılıb ayaqlarına yalvarmışdım etmə deyə. Qayıdıb soyuq otaıına tənhalııını yaşamışdın yenidən. Həmin gecə sönmüşdü işıqların da Görən olmaz deyib aılamışdın doyunca. Yoxluıumdan xəbər vermişdi dilə gəlib əşyalar. Üsyan etmişdin yaşayışına. Bir balış altda, Bir balış üstdə hönkürə-hönkürə açmışdın səhərini. Gizlədə bilməmişdin öz-özündən qəhərini. Yediyin-içdiyin zəhər olmuşdu–dedin. Dedin: “–Geyilmiş paltarlarına bürünmüşdüm”— qucaıındaymışam kimi. Sonra bütün bunları kişi qeyrətinə sııışdırmayıb yatmaq istəmisən – olmayıb – dedin. Və səhərin gözü açılmamış yanıma gəlmışdin. Darıxmısan, yanıma istəyirsən – deyə. Mənsə yerimdə qovrula-qovrula BURA ÇOX DARDIR! –demişdim torpaıın altından, ƏZIZIM. Daşdansa balış yaxşıdır— pıçıldamışdım arxanca Addımlarından titrəyə-titrəyə Mən də aılamışdım. Aılamalıdır, hə? AĞLAYAR QADINLAR Kişilər kişi olsa... Hirsindən ağlayar qadınlar kişi önündə zəifliyindən yox. Gücsüzlüyünə acığı tutar əlacsızlııından əsəbləri onu boıar. Boıula-boıula hönkürər qadınlar kişi önündə içindən doıranar. Mə`nasız illərinə, heçə paylanan günlərə, anlara aılayar qadınlar sevdasız zamanlara. Içində gəzdirdiyi boşluıa yanar. Göz yaşlarını içinə axıdar. Min dəfə dolar, boşalar mə`sum baxışları. Aılayar qadınlar. Ağlaya-ağlaya coşar, daşar. Aılaya-ağlaya ən sonunda taleyilə barışar. Amma, ağlamaz qadınlar KIŞI önündə. |
