|
Leyla QadirqızıӨvvөlki SonrakiJurnal 2006N2 Sondur isıqları Sondur isıqları Söndür ruhum dünyanın işıqlarını söndür! Heç nəyi görmək istəmirəm heç nəyi! Nə səni,nə sevginin istisini Nə gözlərini,nə əllərini nə dodaqlarını Nə qoşa gəzən sevgililəri,nə gəlinlik paltarını Nə də ayrılığı,bu küpəgirən qarını. Söndür ruhum dünyanın işıqlarını söndür! Görmək istəmirəm heç nəyi... Bəlkə zəng elədim Bəlkə də bu gün, məhz bu gün Telefondan asılı qalmısan, Zəngimi gözləmisən eləmi? Gözlə, bəlkə barmaqlarım çaşıb sənə zəng elədi, Ürəyim dözməyib sənə zəng etməyi əmr elədi. Gğzlə bəlkə qürurumu sındırdım səbrimi kəsdim Gğzlə bəlkə sənə zəng elədim. Son sual Gecənin səssizliyində ürəyin məni istəmədi heç?! Gecənin ənsizliyində mənim üçün qorxdunmu heç?! Məni köksünə sıxmaq, Ürəyini didən sevginin yorulmadan anlatmaq sevirəm demək istədinmi heç?! Xəyalım gözün önündən keçdimi heç?! Səni oxşadımmı, səni sevməyimi arzuladınmı heç?! Və ən nəhayət son sual: Məni sevdinmi heç |
