|
* qopduğunuz budaqları unudun getsin pərişan xəzəl qardaşlarınızı əsla * sürməsi göz yaşına qarışmış həyatı pozuq canlı * balıqlar bizdən daha kamil - hər şeyi danışıb qurtarıblar * istər sarı saçlı istər qara… ölüm - o şorgöz toxunacaq onlara * unutma "könlüm" kəlməsində də bir "ölüm" var * vurulan quşlar yenə öz köçəriliklərindən qalmazlar * gözəl qızlar köçüb getsə bu şəhərdən hər şey cəhənnəmə küləklər yetim qalacaq * qız elə beləcə də dedi: "bir qram da üşümürəm" - nə qədər güclü olur insan üşüməsi qramla ölçülən bir canlıyla yanaşı addımlarkən * üzündə yaltaq təbəssüm şişman qarınlı ay - batıb çıxmaq kimi bir ikiüzlülüyü var * nə qədər yoxluq çəkdi qışdan çıxana qədər bu ağaclar artıq bahar gəlməsə də olar * budağından qopub yerlərə döşənmiş üstündən yağış döymüş bu yarpaqların altında bir canlı var - sükut * qocalar günəşə çıxırlar - ölüm onları tapa bilməyəcək bu işıqlıqda * həyat - sonsuz miqdarda ağ rəngə bir o qədər qara rəng qatılarkən nə alınarsa * dodaqların kədərə qapıldığı yerdən açıldı indi sevgililər * ürəyimin qaysağı qopsa zaman özü axıb töküləcək * hətta yol qırağındakı mal təsəkləri - kənddə ona "çəməngül" deyirlər - insanı keçmişə qaytara bilər * arılar üçün açmışdı çiçək ancaq haradan bilsin qoltuq ağacına izolent sarınmış bu qarının da xoşuna gləcək * dolub - dolub daşmaq varkən dolub - dolub boşalmaq yox |
